Χοχλιοί μπομπουριστοί με αρίσμαρι

Χοχλιοί μπουμπουριστοί με αρίσμαρι

Μπουμπουριστοί σημαίνει αναποδογυριστοί, δηλαδή με το κεφάλι προς τα κάτω. Φοιτήτρια στην Κρήτη και να μην έχω μάθει να τους μαγειρέψω, εε δεν μπορουσα να το επιτρεψω τούτο να συμβεί. Για όλους εσάς τους υπόλοιπους, με τα "αχ είναι γλοιώδεις και αηδιαστικοί" μυγιάγγιχτά σας, δεν ξέρετε τι χάνετε. Και αν θέλετε να ξέρετε έχουν το πιο νόστιμο και ζουμερό κρέας που -δεν- φάγατε ποτέ. Αμέ.

Χοχλιοί μπουμπουριστοί με αρίσμαρι 2

Υλικά (κάνουν για 5-6 άτομα):

:: 1 κιλό χοχλιοί

:: παρθένο ελαιόλαδο

 

:: ξύδι

:: αρίσμαρι ( δεντρολίβανο ντε )

Τιπς πριν το μαγείρεμα

1. Αν οι χοχλιοί είναι "χειμωνιάτικοι", τότε τους βάζετε σε ένα καλαθάκι -σκεπασμένο από πάνω για να μη φύγουν-, και τους ταΐζεται με σπασμένα ωμά μακαρόνια (+ με αλεύρι, αλλά αυτό λασπώνει με τα διάφορα υγρά που βγάζουν και μέχρι να καθαριστούν... + με αρωματικά, αλλά όχι με ρίγανη γιατί πικρίζει). Σε καμιά εβδομάδα είναι έτοιμοι, με καθαρό έντερο για να συνεχίσετε την συνταγή. Οι καλύτεροι, όμως, είναι οι "καλοκαιρινοί" που κοιμούνται, είναι ταϊσμένοι, έχουν αποβάλλει όλα τα κακάκια και έχουν ταπωθεί με μία μεμβράνη στην άκρη του κελύφους.

2. Με υγρό πανί καθαρίζετε τα κελύφη των χοχλιών από ξεραμένα σάλια και άλλα τέτοια.

3. Επίσης δεν τους αλευρώνουμε πριν τους μαγειρέψουμε και δεν τους βράζουμε σε αλατόνερο αφού τους καθαρίσουμε γιατί χάνουν την νοστιμιά τους. Όχι όχι όχι. Αν τώρα ντε και καλά θέλετε να τους βράσετε πριν, βάλτε τους αρχικά σε μια λεκάνη με νερό για να ξυπνήσουν και να αρχίσουν να κινούνται, ώστε με το ζεμάτισμα να μείνουν έξω. Αλλά μην το κάνετε αλήθεια. Επίσης δεν του κόβουμε από πίσω, το έντερο.

4. Φυσικά και υπάρχει τρόπος εκτός του ζεματίσματος για να βεβαιωθείτε ότι δεν είναι ψόφιοι  –αμ τι;- . Οι ψόφιοι μυρίζουν πολύ και θα τους καταλάβετε. Επίσης αν ξύσετε με το νύχι σας την τάπα που σχηματίζουν εξωτερικά και κινηθούν, ε τότε είναι ολοζώντανοι.

5. Στο σβήσιμο χρησιμοποιούμε μόνο ξύδι, όχι κρασί.

Διαδικασία μαγειρέματος:

1. Έχοντας καθαρίσει τους χοχλιούς ξεκινάτε.

2. Απλώνετε σε όλο τον πάτο του τηγανιού λεπτό αλάτι και αραδιάζετε με το κεφάλι προς τα κάτω τους ζωντανούς χοχλιούς. Εξού και το μπουμπουριστοί που σημαίνει αναποδογυριστοί. Έτσι όπως κάθετε ο χοχλιός πάνω στο αλάτι, καθόλου δεν του αρέσει και γυρίζει ανάποδα. Παίρνει, λοιπόν, μέσα του όλο το αλάτι, κι εκεί έγκειται η νοστιμιά και η επιτυχία της συνταγής όλης. Που ήθελες και να τους ζεματήσεις κιόλας, πφφφ

3. Βάζετε το τηγάνι στο μάτι με τη φωτιά δυνατή και τους αφήνετε 3-4 λεπτά.

4. Σκεπάζετε, έπειτα, μέχρι την μέση τους χοχλιούς με ελαιόλαδο και όταν το λάδι αρχίσει να τσιτσιρίζει, χαμηλώνεται την φωτιά και σιγομαγειρεύετε για περίπου 10 λεπτά.

5. Δοκιμάζετε έναν χοχλιό, αν είναι έτοιμοι το κρέας τους θα είναι σφιχτό και τραγανό.

6. Δυναμώνετε την φωτιά, σβήνετε με μισό κρασοπότηρο ξύδι (όχι κρασί) και ρίχνετε μπόλικο ξερό δεντρολίβανο.

7. Ανακατεύετε τους χοχλιούς μέσα στο ξύδι που αφρίζει και μόλις πάρουν μια βράση και το ξύδι εξατμιστεί είναι έτοιμοι.

8. Σερβίρετε μαζί με όλο το περιεχόμενο του τηγανιού, όπου και κρύβετε και όλη η νοστιμιά.

Υ.Γ. Οι διαπεραστικοί ήχοι που ακούγονται κατά το τηγάνισμα, δεν είναι το ουρλιαχτό των σαλιγκαριών, μιας και τα σαλιγκάρια δεν βγάζουν ήχους από το στόμα τους, μην φρικάρετε λοιπόν. Είναι θερμά αέρια που προσπαθούν να βγουν από το καύκαλο, στέι κουλ!