Μετά την πρώτη φθινοπωρινή μπόρα

Μετά την βροχή

Βρέχει. Επιτέλους. Βρέχει. Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για τον καιρό, λες και είμαστε φρέσκο ζευγαράκι και που δεν έχει να μιλήσει για κάτι άλλο, έτσι για να σπάσει ο πάγος. Οπότε ναι, τα σύννεφα θυμήθηκαν την ύπαρξή μας. Μπορώ σχεδόν να ακούσω την μίνι συζητησούλα τους: -Ρε φίλε, έχουμε να πάμε από εκεί πολύ καιρό, τιφάση; -Βλάκα, έχεις δίκιο! Ούτε ένα καρεκλοποδάρι δεν τους ρίξαμε από τον Μάιο.  Είναι που δεν θα βρέξει για μήνες και όταν αρχίσει να βρέχει δεν έχει ταματημό.

Για παράδειγμα, πέρυσι έβρεχε κάθε μέρα για σχεδόν ένα μήνα. Τροπικοί γίναμε. Αυτάάά! Ευχαριστώ για την υπομονή σας στο μικρό μου  παραλήρημα, απλώς νιώθω τόσο όμορφα που βρέχει. Ειδικά όταν είμαι προστατευμένη μέσα στην ζεστή μου κουκούλα και απολαμβάνω την μυρωδιά του βρεγμένου χώματος ή (πιο ιδανικά)  προστατευμένη κάτω από το λατρεμένο πάπλωμα να αφουγκράζομαι τον ήχο της βροχής έξω. Βρε καλως το φθινόπωρο!

After the rain 2.jpg
τεράστια πεταλούδα μετά την βροχή

Επίσης όταν βρέχει την ώρα που δύει ο ήλιος, ίσως και να πετύχεις αυτή την σταχιά απόχρωση στις φωτογραφίες σου χωρίς καθόλου επεξεργασία.