Κάμπινγκ στην δυτική Κρήτη: Μπάλος, Γραμβούσα & Κεδρόδασος

Μπάλος, Κρήτη

Τρεις από τους πιο αγαπημένους μου φίλους έχουν φύγει για Erasmus κάπου στην Ευρώπη και εγώ δεν μπορώ παρά να αναπολώ μερικές από τις καλύτερες μέρες του καλοκαιριού μαζί τους. Τότε που πήγαμε για κάμπινγκ στην δυτική Κρήτη.

Φαλάσαρνα, Κρητη
Φαλάσαρνα, Κρήτη

Που στήσαμε την σκηνή μας στην βόρεια –μη οργανωμένη, απόμερη και με γαλάζια σημαία- παραλία των Φαλασάρνων, κάτω από τα αλμυρίκια, 2 βήματα από την θάλασσα. Όλη μέρα με το μαγιό, κάνοντας το κόλπο μόλις-στεγνώσει-το μαγιό-ξαναβουτάω, με το προσωπικό μας μπιτσόμπαρο πάνω στο ύψωμα όπως απολαμβάναμε το ηλιοβασίλεμα παρέα με λίγο υπερτέλειο μιλκσέικ βανίλια ή το μπάρμπεκιου πάρτυ με λίγη παγωμένη μπύρα, χορεύοντας ξυπόλυτοι.

Φαλάσαρνα, Κρητη

Που προσπαθούσαμε να αποφύγουμε τον καυτό λίβα με δραστηριότητες που απαιτούσαν την ελαχιστότατη κίνηση (συμπεριλαμβανομένης της κολύμβησης).

Γραμβούσα, Κρήτη

Που πήγαμε ημερήσια εκδρομή με καραβάκι (γιατί διαφορετικά δεν προσεγγίζονται αυτές οι παραλίες) στον Μπάλο και την Γραμβούσα.

Μπάλος, Κρήτη

 Που στον Μπάλο από την μια μεριά της χερσονήσου τα νερά ήταν τιρκουάζ (τι Φίτζι και μίτζι και πράσινα άλογα)...

Μπάλος, Κρήτη

...και από την άλλη μεριά της χερσονήσου να βρίσκεις τουλάχιστον 1 στρέμμα αβαθούς θάλασσας, με νερό μέχρι τον αστράγαλο. Η φράση «περπατάω πάνω στο νερό» απέκτησε υπόσταση εδώ στα σίγουρα.

By the way, if you don't believe in paradise, simply you have never been in Balos.

Κεδρόδασος, Κρήτη

Που συνεχίσαμε το κάμπινγκ στο αρχαίο και προστατευόμενο Κεδρόδασος, κάτω από τους πανάρχαιους κέδρους με τους στριφογυριστούς κορμούς και την παχιά σκιά. Στο Κεδρόδασος, όπου το ελεύθερο κάμπινγκ ήταν στα καλύτερά του. Αποξηραμένα φρούτα, μπόλικες εξάδες νερού, κονσέρβες φαγητό και αν δεν φυσούσε διαολισμένα άντε και κάτι μαγειρευτό στο γκαζάκι. Για να μην αναφέρω τα βράδια κάτω από έναστρο ουρανό, με συντροφιά τα φαναράκια μας που έπνεαν τα λοίσθια και μερικές θλιμμένες μεταμεσονύκτιες κιθαρίσιες μπαλάντες.

Κεδρόδασος, Κρήτη 2
Κεδρόδασος, Κρήτη 3

Το χρυσό αστεράκι μιας ολόκληρης εβδομάδας ελεύθερου κάμπινγκ σε μερικές από τις ομορφότερες παραλίες της Κρήτης, ήταν φυσικά η μισοφορτισμένη κάμερα που πήρα μαζί μου, επειδή δεν έβρισκα τον φορτιστή της και κατέληξα να παθαίνω εγκεφαλικό κάθε φορά που μου εμφάνιζε το σηματάκι δεν-έχω-μπαταρία-θα-κλείσω-όπου-να’ ναι-βγάλε-γρήγορα-την σκατοφωτογραφία σου. {Στο ελεύθερο κάμπινγκ σεβαστείτε το περιβάλλον που σας φιλοξενεί, μαζεύοντας τα σκουπίδια σας και μη ανάβοντας φωτιές.}

αγάπη μόνο