a hungarian, a romanian & an american movie


(Scroll down for translation, don't worry no spoilers inside.=) )

H περασμένες 2 εβδομάδες ήταν 2 καλές εβδομαδες για ταινία. Δεν με έχω συνήθίσει σε τέτοιες πολυτελειες είναι η αλήθεια. Η άλλη αλήθεια είναι πως κλαίω στις ταινίες. Με τα πολλά, έχω καταλήξει στο συμπεράσμα ότι η επίκληση στο συναίσθημα και ένα ευχάριστο ή δυσάρεστο τέλος, είναι τα αδύνατα σημεία μου. Υπάρχουν και κάποιοι ειδικοί παράμετροι βέβαια όπως το να ταυτιστώ με το ήρωα ή να τον συνδέσω με κάποιο κοντινό μου πρόσωπο και να είναι η ταινία δράμα/κοινωνική. Ο συνδιασμός όλων αυτών εξασφαλίζει με απόλυτη επιτυχία μια δακρύβρεχτη θέαση. Βέβαια αν βλέπω την ταινία σπίτι, αυτομάτως αυτό μου δίνει παραπάνω μπόνους, μιας και στην άνεση του σπιτιού μου, στερεύουν τα μάτια μου -κυριολεκτικά-.

Γιατί αυτή η εισαγωγη, θα αναρωτηθείτε. Ε λοιπόν οι παρακάτω 3 ταινίες εντάσονται στην κατηγορία "κλαμα" τουλάχιστον για μένα πάντα.



Στιγμή Οσκαρ: Η αποτύπωση της μοναξιάς ενός ηλικιωμένουν ατόμου και η ανάγκη του για συντροφιά μέσα από τους διαλόγους του με γείτονες/γιατρούς.

Στιγμή χρυσό βατόμουρο: Η αφίσα έγραφε κωμωδία, αλλα δεν είδα κάποιον να γελάει. Το αντίθετο μάλλον. Η αυτή καθαυτή ταινία βατόμουρο δεν παίρνει.

Καλύτερη ατάκα: [neighbor]: -The house is very dirty. Why don't you dissipate these itchy cats? [Mr. Lazarescu]: -Why don't you dissipate your wife?

Βαθμολογία: **** και μισο! Δραματική ταινία που απεικονίζει ρεαλιστικότατα την σκληρή αντιμετώπιση του ασθενή από το σύστημα υγείας. Αποτελεί ένα ισχυρό κατηγορητήριο για τον παραλογισμό και την αδιαφορία των ανθρώπων μπροστά στην οδύνη και την ταλαιπωρία.




Στιγμή Οσκαρ: Θεωρείται το δικαίωμα της ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι ποινικό αδίκημα; Μια ομάδα ανθρώπων που συναθροίζονται για μια ποιητική ανάγνωση είναι εγκληματίες του κράτους; Το αποτέλεσμα της έκφρασης των σκέψεών κάποιου μπορεί να είναι, το λιγότερο, τα βασανιστήρια και η φυλάκιση;

Στιγμή χρυσό βατόμουρο: Λυπάμαι που δεν θα σας δώσω αυτή την χαρά, αλλά κανένα!

Καλύτερη ατάκα: [narrator] Leonardo da Vinci was homosexual, so was Michelangelo, Socrates, Shakespeare, and almost every other figure that has formed what we have come to understand as beauty.

Βαθμολογία: *** και μισό! Η κακομεταχείρηση και η αδικαιολόγητη διάκριση του συγγραφέα Ρεϊνάλντο Αρένας από το καθεστός του Κάστρο λόγω της ομοφυλοφιλίας του.





Στιγμή Οσκαρ: Όλη η ταινία, μια φωτογραφία.

Στιγμή χρυσό βατόμουρο: Ή θα σας αρέσει πολύ ή θα βαρεθείτε την ζωή σας και την μισήσετε. Στην δεύτερη περίπτωση θα βρείτε πολλές τέτοιες στιγμές.

Καλύτερη ατάκα: Η αφήγηση από τον ίδιο τον Tarr.

Βαθμολογία: **** ! Η ταινία παρακολουθεί την καθημερινή ζωή του πατέρα και κόρης καθώς κοιμούνται, τρώνε, ντύνονται και παράλληλα εξετάζει την αργή επιδείνωση της υγείας του αλόγου τους.


Περιμένω την γνώμη σας για όσες έχετε δει ή θα δείτε!



 The past 2 weeks were 2 good weeks for movie watching. The truth is, that I am not accustomed to such luxuries. The other truth is that I cry when watching movies. I have concluded that the reliance on emotion and a happy/sad endings, are my weak spots. There are also some special parameters such as getting into the character and the story. The combination of all these can guarantee a successful viewing full of tears. Of course when I watch the movie at home, this fact gives me  automatically credit, since at home i feel more comfortable so my eyes dry - literally-!


You may wonder why i wrote all this introduction. Well, the following 3 movies are in "causing tears" category, at least for me.



Oscar's moment: The depiction of an elderly person's loneliness and his need for companionship through truthfull dialogues with his neighbors/doctors.

Razzies' (Golden raspberries) moment: This movie is not a comedy, as i read somewhere before seeing it and I did not see anyone laughing.The film itself takes no blackberry.

Best quote: [neighbor]: -The house is very dirty. Why don't you dissipate these itchy cats? [Mr. Lazarescu]: -Why don't you dissipate your wife?

Rating: **** and a half!Dramatically realistic film depicting the harsh treatment of the patients by the healthcare system. It is a powerful indictment of the absurdity and indifference of people in front of human's pain and suffering.



Oscar's moment:  In post-revolution Cuba, a gathering of more than three becomes a criminal offense; a group of people getting together for a poetry reading become criminals of the State, and the punishment for expressing one's own thoughts can be, at the very least, torture and imprisonment.

Razzies' (Golden raspberries) moment: I am sorry, but no there aren't!

Best quote: [narrator] Leonardo da Vinci was homosexual, so was Michelangelo, Socrates, Shakespeare, and almost every other figure that has formed what we have come to understand as beauty.

Rating: *** and a half! An incisive picture of the suffering inflicted upon Reinaldo Arenas and others (because of their homosexuality through the wanton mistreatment and discrimination of Castro's regime.



Oscar's moment: The whole movie is a photograph. Nothing more, nothing less.

Razzies' (Golden raspberries) moment: Either you will love it or you will get bored and will hate it. In the second case you will find many such moments.

Best quote: The narration by Tarr himself.

Rating: ****! The film follows the daily life of the father and daughter as they sleep, eat, dress and look after their ailing horse who's health slowly deteriorates as the film progresses.


I'm waiting for you opinion, too!
Bloglovin' and fb pages.
Comment

Despina Kortesidou

Despina Kortesidou, a master student (hello neuroscience!) and a born adventurer, founded In Whirl of Inspiration, back in 2011 when she was (just) a biology student. She loves sharing advice for eating healthier, or inspiring you to cover yourself with plants, color and confetti. She started teaching , recently, online courses for those loving food, plants and everything in between, and she has the time of her life. She has a soft spot for cheese, elder people and overanalyzation.