The City of the Seabed

P1010862.jpg

♫ Manos Xatzidakis - The vals of lost dreams♫

(Scroll down for translation =) )

Είμαι χαρούμενη, πολύ χαρούμενη! Ίσως να ήταν η πρώτη φορά μετά από πολύύ καιρό που είχα να νιώσω τέτοια ξενοιασιά, αυτήν την αβάσταχτη, απολαυστική ελευθερία χωρίς τις τύψεις του τύπου τώρα περνάς καλα αλλά το βράδυ να σε δω που θα κάνεις άρων άρων το powerpoint της παρουσίασης που παραδίδεις αύριο, παλιοακαμάτα!

Όχι, σήμερα ήταν μια ξεχωριστή μέρα! Ήταν από αυτές τις μέρες λοιπόν που περπατάς πάνω στον κυματοθραύστη,βασιλεύει, ο ουρανός έχει όλες τις αποχρώσεις του ροζ, η θάλασσα λάδι και εσύ ακούς τον γλυκό παφλασμό της θάλασσας πάνω στους βράχους και ονειρεύεσαι!

Από αυτές τις μέρες που θα ξαναπίστευες ότι υπάρχουν πόλεις υποθαλάσσιες μέσα σε τεράστιες φουσκες και τα σπίτια είναι από κοχύλια και για κατοικίδια έχουν ιππόκαμπους που ισως να τους ονομάζουν  "μπιχλιμπίδια"(ναι κάποτε ίσως και να το πίστευα). 

Τον τελευταίο καιρό με όλα αυτά που συμβαίνουν μου φαίνεται ακατόρθωτο ίσως και αδύνατο πως θα  μπορούσε κάποιος να βρει την δύναμη να κάνει όνειρα όπως παλιά, που τα όνειρά σου μύριζαν μανταρίνι και κανέλα και είχες κρεμασμένα κεράσια στα αυτιά σου και έτρεχες μέσα σε λιβάδια με χαμομήλι. -Ντάξει αν είσαι παιδί της πόλης και δεν τα έχεις κάνει ποτέ ίσως αν μπορούσες να τα φανταστείς; Αλλά είναι όμορφο να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου

το δικαίωμά σου στο όνειρο

, ότι κι αν συμβεί, όσο στραβά κι καταλήξουν  να πηγαίνουν όλα. 

P1010860.jpg

Φυσικά, με τα όνειρα δεν λύνεις τα προβλήματά σου και φυσικά ναι, τι να τα κάνεις τα όνειρα αν δεν έχεις να φας και ναι, έχουμε πιο σημαντικά προβλήματα από το αν όντως υπάρχουν ατλαντίδες κάπου βαθειά στον ωκεανό, αλλά αντιθέτως με την ελπίδα που πεθαίνει πάντα τελευταία τα όνειρα είναι ευάλωτα και είναι τα πρώτα που θα καούνε. Μην τα καις, απλώς κρύψ'τα για λίγο και ξαναβγάλτα έξω στο φώς μια ώραία μέρα που θα περπατάς πάνω στον κυματοθραύστη και ο ουρανός θα είναι ροζ! 

Εσείς πιστεύετε στην δύναμη των ονείρων; Ωω και πως περάσατε το σαββατοκύριακό σας;

(Οι φωτογραφίες είναι από το υπέροχο παραμύθι της Μάρως Λοϊζου, η πολιτεια του βυθού)

%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C.jpg

I am happy, very happy! Perhaps it's the first time after a long time that I felt such peaceful and this unbearable, exhilarating freedom without the guilt of a powerpoint presentation deadline the next day or something like this!

No, today was a special day! It was one of these days then you walk on the mole, sky is coloured with all shades of pink, sea is so calm that you could draw something on and you hear the sweet murmur of the sea over the rocks and you dream! On these days you believe again in cities underwater which exist in huge bubbles, with houses made of shells and with seahorses like pets like "trinkets" maybe! -Well yes, i used to believe this sometime!-Lately with all these facts happening, especially in Greece, seems impractical and perhaps impossible that someone could find the strength to make dreams like then, when our dreams smelled mandarin and cinnamon and we hung cherries on our ears. We just were running into fields with chamomile and everything was fine. If you are a city boy/girl it's a pity if you haven't experienced such feelings, could you imagine them now? Anyway it is nice to remind yourself  your right in dreaming, whatever happens, even if all go wrong.

 Of course, dreams don’t solve your problems and of course if you don’t have to eat who cares about dreaming and shitty stuff? Well yes, we have more important problems rather than whether Atlantis really exists somewhere deep in the ocean, but unlike with hope which dies always last, dreams are fragile and  they are the first to be burned. Don't burn them, just hide them for a little bit and bring them out one nice day, while walking on the mole and the sky is pink!

P1010863.jpg

Of course, dreams don’t solve your problems and of course if you don’t have to eat who cares about dreaming and shitty stuff? Well yes, we have more important problems rather than whether Atlantis really exists somewhere deep in the ocean, but unlike with hope which dies always last, dreams are fragile and  they are the first to be burned. Don't burn them, just hide them for a little bit and bring them out one nice day, while walking on the mole and the sky is pink!

Do you believe in the power of dreaming? Ohh i forgot to ask, how was your weekend?

(Photos from: This wonderfull children's book)

P1010861.jpg
15 Comments

Despina Kortesidou

Despina Kortesidou, a master student (hello neuroscience!) and a born adventurer, founded In Whirl of Inspiration, back in 2011 when she was (just) a biology student. She loves sharing advice for eating healthier, or inspiring you to cover yourself with plants, color and confetti. She started teaching , recently, online courses for those loving food, plants and everything in between, and she has the time of her life. She has a soft spot for cheese, elder people and overanalyzation.